„Zaświadczenie jakości” to międzynarodowa norma, o której wszyscy wiedzą.
Opakowania eksportowe muszą spełniać standardy zarówno rynku docelowego, jak i sposobu dostawy. Uznany na całym świecie system obejmuje:
1. Zasady dotyczące pakowania rzeczy do wysyłki
Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM D6198) twierdzi, że opakowanie należy przetestować, aby upewnić się, że jest solidne konstrukcyjnie, poprzez symulację wibracji transportowych, uderzeń, układania w stosy i innych sytuacji. Przykładowo opakowanie telefonu komórkowego określonej marki nie może być uszkodzone i nie może zniekształcać się o więcej niż 3% przy ułożeniu w trzech warstwach (wysokość 1,8 metra).
ISO 12048: Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna stworzyła „Metodę statycznego badania ściskania opakowań”. Wyznacza standardy w zakresie prędkości ładowania maszyny do prób ciśnieniowych i równoległości płyty dociskowej. Ułatwia to porównywanie testów ściskania.
ISTA 3A: jest to standard opracowany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Bezpiecznego Transportu w zakresie logistyki-handlu elektronicznego. Symuluje wiele sytuacji, które mogą wystąpić podczas transportu, takich jak wibracje, upadki i zmiany temperatury. Dobrze sprawdza się przy sprawdzaniu opakowań-produktów elektronicznych o dużej wartości.
2. Normy dotyczące materiałów i środowiska
Przepisy UE REACH ograniczają ilość niebezpiecznych związków, takich jak ołów, kadm i rtęć, w materiałach opakowaniowych do < 100 ppm i nakładają na przedsiębiorstwa obowiązek podawania wyników testów RoHS.
Unijna dyrektywa dotycząca tworzyw sztucznych jednorazowego użytku (SUPD) stanowi, że opakowania z tworzyw sztucznych muszą rozkładać się w sposób naturalny, a opakowania z formowanej masy celulozowej muszą posiadać certyfikat zgodny z normą EN 13432, która pokazuje, że rozpadnie się o co najmniej 90% w ciągu 180 dni.
Certyfikat FSC: Rada ds. Gospodarki Leśnej musi zaświadczyć, że materiały z włókien drzewnych użyte do pakowania pochodzą z lasów, które są utrzymywane w sposób dobry dla środowiska.
3. Unikalne potrzeby rynku docelowego
Rynek północnoamerykański: częściej stosuj materiały amortyzujące z włókien roślinnych niż tworzywa piankowe; znaki transportowe muszą spełniać normy ISO 780 i zawierać etykiety ostrzegawcze, takie jak „to koniec” i „odporność- na wilgoć”.
Rynek japoński: rygorystyczne zasady dotyczące dokładności wymiaru opakowania, z błędami w granicach ± 1 mm; Japońskie Ministerstwo Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej musi zatwierdzić opakowania żywności, aby mieć pewność, że żadne chemikalia nie przedostaną się przez nie.
Na Bliskim Wschodzie niektóre kraje wymagają, aby opakowania zawierały pieczęcie z certyfikatem Halal i nie wykorzystywały materiałów pochodzących od świń.
2. Główny sposób testowania: Walidacja od zastosowań laboratoryjnych do praktycznych
Testowanie wydajności opakowania składa się z trzech części: statycznej wytrzymałości na ściskanie, uderzenia dynamicznego i adaptacji do środowiska. Oto najważniejsze etapy testowania:
1. Test wytrzymałości na ściskanie
Elektroniczne uniwersalne urządzenie do badania materiałów ma zakres ciśnienia od 0 do 100 kN i dokładność ± 1%.
Kroki: Umieść opakowanie na środku płyty dociskowej maszyny wytrzymałościowej, obciążaj je z prędkością 10 mm/min i zapisz wartość nacisku przy pierwszym dziwnym hałasie lub pęknięciu narożnika.
Jak obliczyć najwyższą wytrzymałość na ściskanie:
P=W×(H/h)×f 1 (gdzie W to jakość opakowania, H to wysokość przechowywania, h to wysokość opakowania, f to współczynnik zepsucia, a najlepsze wartości to 1,6–2,0)
3. Na przykład dane opakowanie elementu mechanicznego (20 kg, wysokość 3 m do przechowywania, wysokość 0,5 m do pakowania, f=1.8) musi wytrzymać nacisk co najmniej 2160 N.
2. Sprawdź, czy nie upuściłeś
Standard: Zrzuć jednokolorowe pudełko z wysokości od 0,8 do 1 m. Przetestuj jeden róg, trzy krawędzie i sześć boków.
Wyposażenie: Maszyna do badania upadku z czujnikiem przyspieszenia rejestrującym wartość G w momencie uderzenia.
Ocena: Funkcja i wygląd produktu nie zmieniają się po upadku, a opakowanie nie pęka. Przykładowo opakowanie słuchawek określonej marki musi umożliwiać regularne odtwarzanie nawet po upadku z wysokości 1 m, a pudełko nie powinno zmieniać kształtu.
3. Testowanie możliwości adaptacji do różnych środowisk
Cykliczne zmiany temperatury i wilgotności: testowanie w zakresie od -40 do 70 stopni Celsjusza i od 10% do 95% wilgotności względnej, co przypomina przenoszenie rzeczy przez łańcuch chłodniczy lub przechowywanie ich w magazynie tropikalnym.
Test absorpcji wody: Aby zachować zgodność ze standardem GB/T 460, narysuj linię atramentu o szerokości 1 mm na powierzchni produktu i po 30 sekundach zmierz szerokość dyfuzji linii atramentu. Powinno być 2mm.
Badanie zapachu: Upewnij się, że nie ma nieprzyjemnych zapachów i że przedmioty mające kontakt z żywnością są bezpieczne poprzez ich wąchanie.
3. Przestrzeganie zasad i uzyskanie certyfikatu: klucz do pokonania barier handlowych
Aby wyeksportować opakowania, należy zapewnić certyfikację dla rynku docelowego. Oto typowy proces:
1. Rejestracja w UE EPR: Producenci muszą zarejestrować się w LUCID w Niemczech, CITEO we Francji i innych systemach, aby zająć się recyklingiem odpadów opakowaniowych.
proces
Sprawdź, jaki to rodzaj materiału opakowaniowego (np. plastik lub celuloza).
Zarejestruj się w systemie EPR kraju docelowego i zdobądź unikalny numer identyfikacyjny.
Co roku trzeba płacić opłatę recyklingową. Opłata zależy od przedmiotu; na przykład pudełka kartonowe kosztują około 0,05 euro za kilogram.
2. Napisanie raportu z testu
Ważne dokumenty:
Sprawozdanie z badań REACH (zawartość metali ciężkich).
Raport na temat dyrektywy RoHS (ograniczenie stosowania substancji niebezpiecznych).
Certyfikat EN 13432 dla biodegradowalnych opakowań z tworzyw sztucznych i FSC dla surowców z włókien drzewnych.
Na przykład firma sprzedająca zastawę stołową z masy celulozowej-do Niemiec musi wykazać, że zawartość ołowiu jest mniejsza niż 90 części na milion i że surowce pochodzą z lasów zrównoważonych.
3. Identyfikacja i etykiety
Etykieta ochrony środowiska zawiera symbol zielonej kropki i napis „Wydrukowana etykieta nadająca się do recyklingu”.
Ostrzeżenie: Oznacz ikony takie jak „Delikatny” i „Odporny na wilgoć” zgodnie z normą ISO 780.
Wymagania językowe: etykiety w więcej niż jednym języku (np. angielskim, francuskim i arabskim), aby upewnić się, że treść jest łatwa do odczytania.
4, Studium przypadku: Praktyka w pętli zamkniętej od testowania do optymalizacji
Tło sprawy: Do Ameryki Północnej wysłano pewien typ drona, którego początkowe opakowanie zawierało palety wykonane z czystego wytłoku trzciny cukrowej. Podczas testów wykryto następujące problemy:
Problem polega na tym, że w symulowanym teście układania w stosy 3-warstwowe rogi palety zapadły się, powodując odkształcenie o 4,5%, czyli więcej niż zwyczajowy limit firmy wynoszący 3%.
Badanie:
Surowiec: Włókna wytłoków z trzciny cukrowej nie są zbyt mocne i mają zaledwie 0,8 do 2,5 mm długości.
Konstrukcja: Nie ma prętów zbrojeniowych, a w narożnikach powstają naprężenia.
Plan optymalizacji:
Aby materiał był lepszy, należy dodać 2% miazgi drzewnej iglastej (długość włókien 2,56–4,08 mm), aby włókna były mocniejsze podczas przeplatania się.
Optymalizacja konstrukcji: aby rozłożyć nacisk, dodaj papierowe żebra w kształcie litery L-w czterech rogach tacy.
Zmień proces: podnieś temperaturę formy do 180 stopni i czas formowania do 120 sekund.
Weryfikacja efektu: Po optymalizacji odkształcenie korytka spadło do 2,8%, a jego wytrzymałość na ściskanie wzrosła o 35%, spełniając wymogi certyfikatu ISTA 3A.
